Έτσι είναι η ζωή!!

Σήμερα το πρωί κατά τις 10:30 χτύπησε το τηλέφωνο!! Ήταν ο ξάδελφος μου. Μου ανακοίνωσε οτι γέννησε η γυναίκα του!! Μετά τον πρόσφατο θάνατο του Θείου μου περιμέναμε τον μπόμπιρα πως και πως!! Χάρηκα τόσο πολύ που ήθελα να ουρλιάζω μεσα στο γραφείο !

Σκέφτομαι τι περίεργη που είναι η ζωή. Ένας φεύγει, άλλος έρχεται.

Πριν 1,5 μήνα περίπου βρέθηκε η οικογένεια δίπλα στο Θείο μου, κι οταν τον χάσαμε τελικά, επηρεάστηκα τόσο πολύ που πριν φύγω διακοπές πήγα στα μαγαζιά και αγόρασα μόνο χρωματιστά ρούχα Ποια εγώ που τα τελευταία χρόνια δεν φοράω τίποτα άλλο εκτός απο μαύρα

Έκανα μια βόλτα στα μαγαζιά κι ότι πορτοκάλι, κιτρινοκαφε και γαλάζιο είχε μείνει στα ράφια το αγόρασα. Βέβαια δεν φόρεσα ούτε τα μισά απο αυτά κι από οτι φαίνεται ούτε πρόκειται.

Όταν συνήλθα απο το σοκ συνειδητοποίησα τον λόγω που έκανα αυτές τις αγορές

Anyway ας αλλάξω καλύτερα θέμα . Χθες είχε γενέθλια "το άλλο μου μισό" δεν ήθελε με τίποτα να γιορτάσει γιατι δεν του αρέσει λεει που μεγαλώνει.

Σιγά μην τον άφηνα ομως έτσι. Αγόρασα ενα προφιτερόλ και ένα γαλάζιο κεράκι το οποίο και τοποθέτησα ανάμεσα στα σου.

Τώρα θα μου πείτε γενέθλια χωρις τούρτα γίνεται;; Κι όμως γίνεται. Ως πρακτικό άτομο που είμαι προτίμησα το γλυκό που θα τρώγαμε με ευχαρίστηση...

Ήρθε και η μικρή πατατοαδελφή σπίτι. Μαγειρέψαμε και τον περιμέναμε να επιστρέψει απο την δουλεια Φάγαμε, ήπιαμε, γελάσαμε, του δώσαμε τα δώρα του, του είπαμε το τραγουδάκι και έσβησε το κεράκι Ωραία πράγματα!!!!!

Άντε να είμαστε καλά να γιορτάσουμε και του χρόνου!!!!!!!!