Ελλαδάρα

Γεια σας!! Τι κανετε;; Πως περασατε στις διακοπες;;

Οι δικες μου ηταν ονειρεμενες. ξεκουράστηκα, κοιμήθηκα, κολύμπησα και εφαγα λιγο αλλα καλα. Με τα ψαρακια μου, το ουζακι μου και όλα τα σχετικά!!!

Μετα απο τρεις εβδομάδες επέστρεψα στην δουλειά μου αλλα δεν μπορω να πω οτι νιωθω βαρεμαρα. Ισα ισα εχω διάθεση!! Φαινεται θα γέμισαν οι μπαταριες μου για τα καλα!!!

Ήρθα λοιπον ορεξατη στην ζούγκλα της Αθήνας για να παθω παλι τις κρίσεις μου και να σας γραφω οταν αγανακτώ με αυτά που βλέπω.

Έτσι και σήμερα!!! Το πρωί στις 6:50 περιπου ξυπνήσαμε (εγω και το "αλλο μου μισό") απο φωνές που καλουσαν σε βοήθεια.

Ηταν η κοπελα απο τον κατω οροφο. Ο άντρας της(νεότατος,40-45 ετων) είχε πέσει ξερος και δεν μιλουσε, αν και είχε επαφη με το περιβάλλον.

Τον βοηθήσαμε μέχρι αν ερθει το 166 το οποιο εκανε 30 λεπτα.

Μου έκανε εντύπωση που κανεις άλλος απο τα υπόλοιπα 8 διαμερίσματα δεν άνοιξε την πόρτα του.Ούτε οι διπλανοί τους!! Μόνο η γιαγια διπλα μας βγήκε καποια στιγμη, μας ρωτησε και κατεβηκε για λιγο. Ο μαντραχαλος ο γιός της που ήταν μέσα δεν έδωσε σημασία.

Που ζούμε;; Που είναι η παλιά Ελλάδα που ξέρουμε απο τους παππούδες μας;; Γιναμε Σικάγο ρε γαμώτο!!!!! Πεθαίνει ο διπλανός μας και δεν δίνουμε σημασία. μας ζητάει βοήθεια και κάνουμε οτι δεν ακούμε. Φρίκη!!!!!!!

Ελπίζω μόνο να είναι καλα ο άνθρωπος!!!!