Νυχτοπερπατηματα

Σάββατο βράδυ και με το παρεακι κανονίζουμε να βολτάρουμε.

Κάποιος πρότεινε ενα μαγαζί τύπου ρεμπετάδικο μονο που αντι για ορχήστρα είχε "κονσέρβα" μουσική.

Ντυθήκαμε, στολιστήκαμε και ξεκινήσαμε για το "παρακμιακό" κέντρο.

Ο χωρος του δεν ήταν άσχημος Ο κόσμος ήταν κυρίως μικρής ηλικίας αφου νόμιζα οτι περνούσα την εφηβεία μου πάλι.

Η "πλατίνα" μαλλί πήγαινε κι ερχόταν και τα καυτά μίνι με το δικτυωτό καλτσόν και την κυτταρίτιδα σε όλο της το μεγαλείο ήταν ενα τραγικό θέαμα!!

Το ποτό κατά ένα περίεργο τρόπο δεν ήταν μπόμπα αλλα γίναμε πύραυλοι απο την πολύ καπνίλα.

Τόση μπόχα δεν έχω ξανά νιώσει. Αφού και το βρακί μου μετά βρομούσε Είχε ποτίσει στην κυριολεξία τσιγάρο.

Κάποια στιγμή δεν μπορούσα να κρατήσω τα δάκρυα μου απο το τσούξιμο. Ημουν σαν να "πονούσα" απο τα καψουροτράγουδα!! Και κλάμα η πατάτα!!!

Ο λαιμός μου την επόμενη ήταν λες και κάπνισα πούρο και όπως ήμουν ακόμα κρυωμένη είδα κι έπαθα να συνέλθω.

Ήθελα να ήξερα εκείνο το ριμαδομέτρο σε ποία περίπτωση τελικά ισχύει γιατί βλέπω οτι παντού καπνίζουν!!!

Anyway ήταν μια διαφορετική βραδιά καθόλου συνηθισμένη στο στυλ μου!!!!

Κ όμως πέρασα καλά!!!! Πολύ καλά!!!