Εχω χρόνια να μπω στον ηλεκτρικο κι αυτό γιατι κυκλοφορώ συνέχεια με το αμαξι.
Προχθες ομως χρειάστηκε να τον χρησιμοποιήσω!
Ηταν βράδυ,πήρα τον τελευταιο συρμό. Γυριζα σπιτι απο το κέντρο . Είχε αρκετο κόσμο πράγμα που μου έκανε εντυπωση.
Γνωστό (σε όσους έχουν πάει καπου με τρένο) οι τύποι που μπαίνουν και με δυνατη φωνη ζητιανεύουν ή πουλάνε χαρτομάντιλα, αναπτηρες και αλλα αντικείμενα.
Έτσι βρέθηκε κι ενας νεαρός στην άλλη ακρη του βαγονιού.
Έλεγε, έλεγε,ελεγε αλλα δεν ακουγόταν τιποτα! Μόνο κάποια στιγμη πλησιάζοντας προς το μερος μου φώναζε αν θέλουμε για να τον πιστέψουμε να δούμε τα χαρτιά του.
Δεν γύρισα ούτε να τον κοιτάξω. Σκέφτηκα οτι είναι άλλος ένας που κοροϊδεύει, που λέει ψέματα.
Φτάσαμε στην Αττική και κατεβήκαμε μαζί. Βγήκε σχεδόν τρέχοντας, μουρμουρίζοντας την λέξη " σιχάθηκα".
Τότε μόνο γύρισα και τον κοίταξα!!!! Δάκρυα έτρεχαν απο τα μάτια του.
Δάκρυα απο αυτά που κυλάνε και δεν τα ελέγχουμε, που θολώνουν το βλέμμα μας!!
Κοκάλωσα! Έτρεξα πίσω του με την σκέψη οτι έκανα λάθος κι οτι ο άνθρωπος αυτός ίσως είχε πραγματική ανάγκη τα 20,30,50 λεπτά που θα του δίναμε.
Σάν φλας πέρασε η ιδέα να του δώσω αρκετα χρήματα. Όμως ο νεαρός χάθηκε στο πλήθος.
Στεναχωρήθηκα πάρα πολυ!!
Συγνώμη φίλε!! Χίλια συγνώμη!!!!!! Εύχομαι ειλικρινά να πάνε όλα καλά με την υγεία σου!!!
16 σχόλια:
Eτσι ,είμαστε καχύποπτοι ακόμα και με την σκιά μας!!
Συγκλονιστικό!
Και από μένα μια συγνώμη στο παλληκάρι.
Συγνώμη φίλε!!
Ωραιότατο μάθημα πατάτα .....σαν σφαλιάρα με ταρακούνησες!!
Δεν μπορώ να σταματήσω τα δάκρυα μου...
Για μένα κλαίω ....όχι γι αυτόν!!
αστα ρε συ ξανθια. Δωσε μας στο μπλογκ σου κοκκινη καρτα.
Σε ολους μας!!
Καποιος μου ειπε το εξης και εχει δικιο.
"ωραια πες οτι αυτος που ζητιανευει λεει ψεματα. Θα γινεις πιο φτωχος με 50 λεπτα που θα δωσεις. Ρισκαρεις και κανεις το καλο."
Την πατησα φιλεναδα! Ποιος ;; Εγω!!
Εγω που καποτε ουρλιαζα για την αδικια.
Τοτε που ζητουσα απο τον γνωστο και μη κοσμο στο διαδικτυο να βοηθησει ενα κοριτσακι που ειχα γνωρισει στο Κατ με σοβαρο προβλημα υγειας...
Oλοι την πατήσαμε πατάτα!!
Γίναμε επιφυλάκτικοί και δύσπιστοι και ίσως όχι αδικαιολόγητα...
Αν αναλογιστείς πως στους διάφορους "Μαραθώνιους Αγάπης" για συγκεκριμένο κάθε φορά λόγο, μαζεύονται περιουσίες από το υστέρημα του κάθε ευαισθητοποιημένου πολίτη, θα δεις πως δεν είμαστε τελικά τόσο άκαμπτοι.
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
...
@φυρδην-μιγδην το κακο ξερεις ποιο ειναι;; οτι δινουμε λεφτα μονο οταν το δουμε στην τηλεοραση!!!
@billzouk :)
Πραγματικά ποτέ δεν ξέρεις ποιός έχει ανάγκη και ποιός όχι στις μέρες μας. Κάποιοι βγάζουν περισσότερα από εμάς και μη το γελάτε. Βάλτε 2 ευρώ το βαγόνι, επί 10 βαγόνια = 20 ευρώ, φανταστείτε πόσα τρένα την ημέρα και κάντε τη σούμα. Είναι κάποιοι που τους λυπάμε, κάποιοι όμως που θα ήθελα να ζητήσουν βοήθεια από αλλού. Σε ένα κέντρο αποτοξίνωσης ίσως, σε κάποιο σισίτιο, δεν ξέρω.
Κρίμα πάντως.. Τουλάχιστων όμως ευαισθητοποιήθηκες και μαζί με σένα κι εμείς!
Τα φιλιά μου!
mesa ston paniko ton megaloypoleon,toy agxoys,toy stres,ekei poy kathe anthropini epikoinonia exei xathei,xeprovalloyn anthropoi san ki esena...
mpravo soy.....
@lianne μου ετσι ειναι. Ξερω και παραδειγματα που εχουν κανει περιουσιες.
@ μικρο και τρελο ξερεις τι με κανει και φοβαμαι;; "ως ποτε θα ειμαστε ευαισθητοποιημενοι μετα απο αυτο το περιστατικο" Ο χρονος ισως μας κανει να το ξεχασουμε!!!
Φιλια και σε εσενα!!
@ spyros1000 μπραβο μου αλλα για ποιο πραγμα;; κι εγω σκεφτηκα οπως ολοι οι αλλοι...
Ακόμα κι αν είχε πραγματική ανάγκη, πώς να διακρίνεις εκείνον που βρίσκεται σε πραγματική ανάγκη από τον απατεώνα;
Θυμάμαι έναν που μπήκε στο αστικό κουνώντας το κεφάλι του. Είχε λίγο κόσμο το αστικό, μας είπε το ποίημα (κουνώντας πάντα το κεφάλι του, γύρω-γύρω, δυνατά και γρήγορα) και μετά, ενώ το αστικό ήταν εν κινήσει, έκανε μια βόλτα κουνώντας το κεφάλι του. Ήταν να απορεί κανείς πώς μπορούσε να κρατάει ισορροπία. Δεν του έδωσε κανένας ούτε μια δεκάρα. Λοιπόν, μόλις κατέβηκε, σταμάτησε να κουνάει και το κεφάλι του.
Δεν το λέω για να αισθανθείς καλλίτερα. Το λέω για να υπογραμμίσω το πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε.
Μου έτυχε πάλι ,μια γρια που πουλούσε κάτι δίπλα μου ,απλωσε το χέρι.
Επιασα τον εαυτό μου να διστάζει πάλι.
Σκέφτηκα αστραπιαία ,τελικά τι είναι αυτό που θα βαρύνει περισσότερο την ψυχή μου?
Το γεγονός ότι μπορεί να με κοροιδεύει ή το ενδεχόμενο μια στο εκατομμύριο να έχει ανάγκη και εγώ να μην έχω κάνει τίποτα γι αυτό???
Το δεύτερο με χάλασε περισσότερο .....
Αργότερα σκέφτηκα περισσότερο...
Καθημερινά , μας κλέβουν , μας λοιδωρούν , μας υποβαθμίζουν ,μας καίνε ,μας δηλητηριάζουν ,μας ,μας ,μας....καιεκεί κάνω την πάπια και πρέπει να εξαντλήσω όλη μου την αυστηρότητα στην τυχόν ΄, υποτιθέμενη, εν δυνάμει κοροιδία του γύφτου, του ναρκομανή, του μη ανάπηρου , της γριας που της τα τρώει το ρεμάλι ο γιός της , του ψυχασθενή ζητιάνου που όταν πεθάνει θα βρεις δίπλα του ,γύρω του εκατομμύρια....
Ε όχι ρε παιδί μου , πως θα γίνει ,ας λειτουργήσει και αντίστροφα λίγο ο νόμος του *ο μεγάλος τρώει τον μικρό* , ας γίνω λίγο πιο άνθρωπος.
Ας βγω λίγο πιο έξω από αυτό το τετριμμένο πια.....
Ε έτσι είναι τα πράγματα τι να κάνουμε!!!
Κοιμήθηκα ωσάν πουλάκι...με αυτές τις σκέψεις...
Δεν ξέρω ,μπορεί και να ευλόγησα τα γένια μου...
Μπορεί πάλι ,μέχρι εκεί να φτάνει το δικό μου ΙQ!!
τελικα στην συγκεκριμενη περιπτωση εδωσες ή οχι;; Δεν καταλαβα!!!!!!!!!!!!!
Εδωσα μαρή!!!!!!!!!!!
χαχαχα καλα ντε μην βαρας!!!!!!!!!!
Δημοσίευση σχολίου