To βασανιστήριο!!

Ξεκινάς κάθε πρωί για την δουλεια σου. Μπορει να μην εχεις ιδιαιτερη ορεξη Πρωτον γιατι πας να δουλεψεις και δευτερον γιατι εχεις ξυπνησει νωρις.
Μπαινοντας ομως στο αμαξι, ανοιγεις το ραδιοφωνο και ακους τον αγαπημενο σου σταθμο.

Ετσι με τα τραγουδακια ξυπνας. Ο ηχος της μουσικης σε ηρεμει.
Φτανεις στο πρωτο φαναρι για να σου χαλασει εκει η διαθεση που εφτιαξες στα πρωτα λεπτα τις ημερας σου.

Σαν μυγες μαζευονται οι πακιστανοι και σε πιεζουν να σου καθαρισουν τα τζαμια ειτε ειναι καθαρα ειτε οχι.
Τους απαντας οτι δεν θες αλλα αυτοι επιμενουν .

Τους αγριευεις αλλα εκεινοι το χαβα τους ετσι κουνας τους οδοκαθαριστήρες και τους καταστρεφεις κι ολας για να σε αφησουν τελικα στην ησυχια σου.Στο δευτερο , τριτο,τεταρτο φαναρι τα ιδια....
Τα βασανα ομως δεν τελειωνουν εκει. Κατα την διαδρομη εχεις τον καθε βαρεμενο να σου κορναρει χωρις λογο, να νευριαζει με την κινηση λες και μονο αυτος ειναι σε αυτην την κατασταση και να θελει να περασει μπροστα σου με σφηνα λες και θα φτασει πρωτος στο τερμα και θα παρει το πρωτο μεταλλιο.
(Ποτε μου δεν καταλαβα γιατι πιανουν το τιμονι αφου δεν μπορουν να αντεξουν την κινηση. Η οδηγηση θελει υπομονη!!!)

Καποια στιγμη και αφου με ολα αυτα το ματι σου ειναι πλεον γαριδα φτανεις στην δουλεια σου.
Θες ομως περιπου μιση ωρα να παρκαρεις και γυρνας γυρω γυρω στην γειτονια σαν μανιακος ψαχνοτας απεγνωσμενα μια θεσουλα για το μικρο σου αμαξακι.
Καποια στιγμη το βαζεις καπου κι ας ειναι δεκα λεπτα μακρια απο το γραφειο σου και περπατας ως εκει.

Εντομεταξυ τα νευρα σου εχουν γινει κουρελι. Δεν χρειαζεσαι πια ουτε την καφεινη για να σε ξυπνησει.
Σκεφτεσαι οτι μετα απο 8-10 ωρες δυστυχως θα ξανα περασεις αυτο το βασανιστηριο.Στο γυρισμο για το σπιτι σου. Καθε μερα το ιδιο ξανα και ξανα....